London maraþon 17.04.2011

Ferðadagur 15.4.2011 

Ég og Árelíus bróðir minn lögðum af stað í London maraþon, sem eru 42,2 km hlaup um götur London, föstudaginn 15. apríl 2011. Við fórum með vél Icelandexpress kl. 8:55. Ekki varð mikil seinkun á fluginu og lentum við á áætluðum tíma á Gatwick. Við tókum Gatwick express niður á Viktoría station sem tók um 20 mín og þaðan neðanjarðarlest á Baswater stöðina, en hótelið okkar var þar ekki langt frá. Við höfðum bókað okkur þriggja stjörnu hótel, til að taka þátt í kreppunni af drengskap og aðlaga okkur að breyttum tímum okkar Íslendinga. Þetta var gamalt hús síðan 18 hundruð og eitthvað sem lítið hafði verið gert upp en var samt snyrtilegt og starfsfólkið með sérstaklega gott viðmót. Herbergið var lítið og var einn beddi í horni herbergisins og gólfsíður gluggi sem opnuðist út að götu. Þetta var mun betra en ég hafði búist við. Við hentum töskunum okkar upp í herbergin og ákváðum að hittast hálftíma síðar niður í lobbíi og fara strax á sýninguna "Excel London - marathon expo" sem var í hinum enda borgarinnar þannig gátum við nýtt lestarmiðann sem við höfðum keypt og gillti í einn dag, einnig til að sleppa við allan þann mannfjölda sem yrði daginn eftir á sýningunni. Það tók okkur um 50 mín að komast á sýninguna. Við byrjuðum á því að ná í keppnisgögnin, númerin og tímaflögurnar. Síðan skoðuðum við okkur um á sýningunni, versluðum og tókum þátt í pastaveislunni. Um kvöldið fórum við á veitingahús fengum okkur að borða og fórum síðan að sofa á kristinlegum tíma.

 

Afslöppunardagur 16.04.2011

Á laugardeginum vaknaði ég kl 8:00 dreif mig út að skokka í Hyde Park til að hreyfa mig og einnig að athuga hvernig staðan væri á lærinu sem hafði verið að angra mig síðustu þrjar vikurnar. Ég hafði verið hjá sjúkraþjálfara, kírópraktór og nuddara til að reyna að laga lærið fyrir hlaupið með misjöfnun árangri. Ég fann aðeins til og þorði ég ekki að hllaupa hratt því ég vildi ekki eiga það á hættu að lærið myndi gefa sig endanleg fyrir hlaupið. Ég var ekki allt of bjartsýnn um árangur því ég var ekki í fullkomnu standi. Markmiðið mitt var að vera með og njóta stemmningarinnar sem er í hlaupum sem þessum. Finna fyrir jákvæðninni og orkunni sem geyslar af öllum þennan dag. Það sem eftir var af deginum fórum við í hjólreiðatúr og skoðuðum borgina ásamt góðri aflöppun.

 

Hlaupadagur - London maraþon 17.04.2011, hlaupið byrjaði kl. 9:45.

Stóri dagurinn var runninn upp. Ég vaknaði kl.6:30, byrjaði á því að gera mig klárann fyrir hlaupið. Morgunmatur kl. 7:00 og kl. 7:50 í leigubíl sem keyrði okkur að Charring Cross lestarstöðinn. þegar við komum þangað var þúsundir hlaupara saman komnir. Við fórum í lest sem var merkt bláum stöfum og voru þar eingöngu hlauparar með blá númer. Það tók okkur um 30-40 mínútur með lestinni að Greenwich þar sem hlaupið átti að byrja. Við vorum mættir nógu snemma til að geta vippað okkur úr yfirfötunum og fara á klósetið en þar ar mikil röð sem gekk þó fljótt. Því næst fórum að ráshliði tvö þar sem menn voru sem ætluðu að hlaupa á 3:10-3:20. Við biðum þar einungis í ca. 10 mínútur áður en hleypt var af rásbyssunni. Mér fannst við fara vel af stað. Ég reyndi eins og ég gat að hlífa lærinu og fannst það takast. Ég byrjaði með nokkuð góðum hraða 4:20 - 4:40 og hélt því að mestu alveg fram að 21.1 km. Mér fannst eins og ef ég færi hraðar þá finndi ég minna til í lærinu. Stemmningin var ótrúleg allt frá byrjun til loka hlaupsins. Það var fólk að hvetja út um allt meðfram allri brautinni í 42 km og stemninginn var ótrúleg. Þarna voru hljómsveitir, dansar, söngvar. hatning, krakkar sem réttu fram höndina, trúaðar, ofl. ofl. Ég hafði horft að veðurspánna deginum áður og var spáin 13-16 gráður og skýjað. Ég hugsaði með mér að ég þyrfti ekki að taka neinar salttöflur eða byggja mig sérstaklega upp fyrir hita þennan dag. En frá fyrstu mínútu hlaupsins var kominn steikjandi hiti og sól og eftir tveggja tíma hlaup var örugglega kominn 25 stiga hiti. Mér fannst þegar ég var að nálgast 30km fékk ég óþægindi í kálfanum og hálfgerðan sinadrátt. Ég hafði nokkrar áhyggur af þessu og hægði á mér. Ég hafði fengið ágætis millitíma 1:38:20 en núna var eitthvað að gerast og einhverstaðar milli 30 og 35 km þá fékk ég það mikinn mikinn krampa að ég varð að stoppa. Þetta hafið ég aldrei fundið áður en var mjög óþægilegt. Getur verið að ég hafi ekki drukkið nógu mikið á leiðinni eða ég hafi farið of geyst miðað við mína getu. Ég treysti mér ekki að fara hraðar en 6 pace eftir það. Mér fannst ég eiga nóg þrek en ég hef örugglega verið búinn að mynda mjólkursýru í fótunum ásamt því að vera með verk í lærinu og voru þetta því erfiðir 10km í lokinn. Ég þurfti að stoppa ca. 500-600 metra frá markinu og teygja á en þá gerðist skemmtilegt atvik. Þar var annar keppandi einnig stopp með krampa, líklegast breti, hann hrópaði til mín. "We can do it together" og greip í höndina á mér og við tókum endasprettinn saman við mikinn fögnuð áhorfenda. Var gaman að sjá hvað þetta þetta litla atvik hafði mikil áhrif á áhorfendur og hvatninginn var ótrúleg og við veifuðum til áhorenda. Mér fannst þetta táknrænt fyrir bræðralag okkar íslendinga og breta.

Ég var ánægður að hafa bæta tímann minn um 3 mínútur þó svo ég hefði verið meiddur. Áður en ég byrjaði æfingatörnina í janúar þá hafði ég væntingar um að hlaupa 3:20-3:30. Ég náði því ekki núna en það koma maraþonhlaup eftir þetta. Ég geri bara betur næst en til þess verður allt að vera í lagi. Ég má ekki gera óraunhæfar væntingar m.v. aðstæður. Í þessu hlaupi gerði ég nokkur mistök. Ég hefði kannski átt að fylgja hlaupaáætluninni sem ég setti betur og vera ekki mikið yfir 4:45-4:50 í pace þá hefði heildartíminn  orðið betri og hlaupið hugsanlega jafnara. Það getur verið hættulegt að fara of geyst af stað fullur af orku því eins og reynsluboltar í maraþoni voru búnir að segja mér þá getur það komið tífallt í bakið á manni seinna í hlaupinu ef maður fer og geyst í byrjun hlaupsins. Ég set þetta í reynslubankann minn og reyni að læra og gera betur næst. Mér finnst samt aðal málið að vera með og finna fyrir allri þessari stemmningu og orku sem brýst út frá keppendum og áhorfendum. Þetta var frábær tilfinning og ætla ég að halda áfram að hlaupa og verður eitthvað gott hlaup fyrir valinu á hæsta ári.

 

Hvíldardagur 18.4.2011

Eftir hlaupið áttum við bræður tvo góða daga í London í sól og 20-25 stig hita. Frábær ferð og reynsla þar sem þurfti að bíta á jaxlinn til að komast í mark. Ég upplifði London á allt annan hátt bæði í hlaupinu og einnig gistum við í Notthing Hill hverfinu sem er frábær hluti af London og allt annar en Oxford street sem maður hafði einungis upplifað áður.

Óþolandi

Er hægt að treysta flokki eins og Framsóknarflokknum ef hann ætlar að vera með hringlandahátt varðandi Evrópumálin. Stefna fokksins fyrir síðustu kosningar var sú að fá fram samning við Evrópusambandið og fólkið í landinu fengi að ákveða hvort samningurinn væri góður eða slæmur.

Það er greinilegt að sérhagsmunaöflin í flokknum er sterk eins og í Sjálfstæðisflokknum.

Þurfum við ekki nýjan flokk þar sem hagsmunir fólksins í landinu eru ofaná ekki hagmunir örfárra sérhagmuna afla.

Ég hélt að Framsóknarflokkurinn ætlaði að horfa fram á  við og komast úrþeim hjólförunum sem hann hefur verið í síðustu áratugina. Með þessu áframhaldi verða ekki margir sem kjósa flokkinn í nænæstu kosningum.

Hvað á Árni við?

Hvað á Árni við þegar hann segir "En eftir stendur það mat hvort menn vilji freista þess að verja meiri hagsmuni fyrir minni með því að ljúka þessu máli með samningum"

Það er alveg ótrúlegt hvernig þessir menn geta talað í gátum. Er ekki hægt að tala beint út, sýna útreikninga osfrv. þannig að fólk geti myndað sér skoðun á þessu fáranlega máli. 

Hver er fjöldi nefndarmann

Gaman væri að vita heildarfjölda fólks sem vinnur að nefndarstörfum.

Hafa skipað 150 nefndir

Trúverðugur?

Við eigum erfitt með að trúa þessu. Næstum allt sem þessi greiningardeild er búin að segja þjóðinni á síðustu árum hefur verið ósatt. Af hverju ætti að veða breyting á því núna? Er þessi greiningadeild trúverðug?

Þurfum við ekki nýtt fólk í þetta hlutverk?

Hleypa þarf lífi í markaðinn

Útrás heilbrigðiskerfisins

Það er gaman að sjá hversu Vinstri grænir eru opnir fyrir útflutningi á heilbrigðisþjónustunni okkar, sem er á "heimsmælikvarða". Kannski verður útflutningur á heilbrigðisþjónustu okkar næsta auðlind á við fiskinn og orkuna?

Færeyskir sjúklingar hingað

Evran hjálpar

Ég var að lesa það í Mogganum í dag að lækkun evrunnar eykur framleiðslu og útflutning Þjóðverja. Þetta á eftir að leiða til þess að atvinnuleysi í Þýskalandi og öðrum evrulöndum verði minnkandi. Því má segja að lækkun evrunar hefur ekki neikvæð áhrif á efnahag Evrópu heldur jákvæð. Því er allt tal Evrópuandstæðinga um að allt sé að falli komið í Evrópu innantómt hjal. Þess ber að geta að þegar evran var sett á markað var hún á lægra skráð en dollar.

Stefnuleysi ríkisstjórnar

Þarf ríkisstjórnin ekki að fara að mynda sér stefnu í auðlindamálum okkar Íslendinga. Ég er einn af þeim sem telur það geti skapað meiri arðsemi fyrir þjóðarbúið að leigja út auðlindina til þeirra sem vilja reisa orkuver, og selja hana til stjóriðju, en að eiga orkuverin sjálfir.

En ef það á að vera stefna ríkisstjórnar að Íslendingar eigi orkuverin. Er þá ekki best er að ríkisstjórnin gefi út þá yfirlýsingu.

Þó svo þetta sé mín skoðun þá er alltaf einhver skítalykt af þessu Magma máli.

Af hverju er Magma ekki skráð á Íslandi í stað Svíþjóðar?

Hvað er Magma að leigja auðlindina á og greiða til Reykjanesbæjar?

Er verið að kaupa HS orku fyrir aflandakrónur?

Kemur gjaldeyrir inn í landið?

Kemur raforkuverði til landsmanna að hækka þegar Magma hefur náð meirihluta?

 

Þetta eru allt spurningar sem við þurfum að spyrja okkur.

Beaty: Vilja ekki hætta við

Leiðrétting

Nú á ríkisstjórnin að framkvæma það verk sem hún  átti að gera í upphafi hrunsins, en það er að leiðrétta stökkbreyttan höfðustól gengislána og verðtryggðralána með lögum. Þannig væri mögulegt fyrir ríkisstjórnina að koma aftur til fólkisins og skapa sér traust meðal þess.

Gengislánin „frumskógur“

Misskilningur

Er Björk og fjölmiðlar ekki að misskilja málið varðandi orkuauðlindir landsins. Við erum ekki að selja auðlindir þjóðarinnar. Þær eru og verða í þjóðareign. Við erum að selja raforkuverið þ.e. framleiðsluþáttinn og leigja síðan auðlindina til 40-60 ár. Með þessu verðum við ekki í áhætturekstri sem raforkuframleiðslan er en hirðum mestan mögulegan arð af auðlindinni. Álverin eða önnur stóriðja getur svo sem farið á hausinn og það er ekki greiði við þjóðina að setja þá uppi með orkuverin. Það er heldur ekki betra að selja orkuna á það lágu verði að ekki er hægt að hafa upp í vexti og afborganir af lánunum sem tekin voru til að byggja orkuverin. Við eigum að taka leigu fyrir auðlindina það skilar sér strax í ríkiskassan og allri verða ánægðir og glaðir.

Varðandi orkuþörf landsmanna er mikilvægt að halda eftir orkuverum til að fullnægja orku landsmanna á lægsta mögulega verði. Þ.e. reka þau orkuver á núlli. 

Björk: „Afgangar af spillingunni“